مرداد
۸

سـلام فوتبـال ، سـلام اسـتقلال

جام جهانی با تمام زیبایی های منحصر به فردش به پایان رسید. به مدت یک ماه از دیدن بازیهای زیبا، پر هیجان و ناب سیراب شدیم. جامی که برای هموطنان ما نیز به دلیل حضور تیم ملی فوتبال کشورمان (بعد از یک دوره غیبت) حائز اهمیت ویژه ای بود.

قصد بررسی تخصصی به همراه جزئیات عملکرد تیم ملی فوتبالمان را نداریم، به طور خلاصه و از دید نگارنده، عملکرد کلی تیم ملی کشورمان در جام جهانی “معمولی” و در حد انتظار بود. کسب یک امتیاز از سه دیدار نمی تواند نتیجه درخشانی باشد و در ضمن باخت آبرومندانه که با یک بازی خوب مقابل آرژانتین همراه شد، به همراه یک بازی استراتژیک مقابل نیجریه هم نمی تواند از لحاظ عملکردی، ضعیف و دور از انتظار تلقی شود.

 

در حالی که اکثریت رسانه ها و به طبع آم فوتبالدوستان ایرانی طبق روال همیشگی به دو دسته تقسیم شده، یا سیاه و یا سفید به عملکرد تیم ملی نگاه می کنند، اما مشخصا کارنامه تیممان در جام جهانی “خاکستری” بود. نه عالی و نه افتضاح. همانطور که قبل از شروع جام، اغلب انتظار داشتیم.

رقابت ها با حذف ایران ادامه پیدا کرد. تحقیر برزیل میزبان اتفاق بزرگ جام بود. حتی بزرگتر از قهرمانی آلمان! جام به پایان رسید. با تمام زیبایی های آن. حس غریب خداحافظی با بزرگترین فستیوال فوتبالی دنیا هنوز با ماست. چند روزی را بدون فوتبال سپری کردیم، تا امروز؛ روز شروع لیگ برتر خودمان! لیگ خلیج همیـشگی فـارس.

 

مقایسه جام جهانی و لیگ برتر ایران به واقع و از لحاظ لِوِل فوتبالی خنده دار به نظر می رسد، اما می دانیم مقایسه مکرر این دو و پایین آوردن بیشتر سطح لیگ برتر خودمان، یک “پُز روشنفکری” بیش نیست. نه تنها لیگ برتر، بلکه در اکثر لیگ های باشگاهی دنیا سطح به مراتب پائین تری نسبت به رقابت های جام جهانی را شاهدیم، اما طعم و رنگ فوتبال باشگاهی به نوبه خود شیرین و دوست داشتنی است.

پس فارغ از سخنان روشنفکرانه و ادعاهای مرسوم و شعارگونه، به استقبال چهاردهمین دوره از لیگ برتر کشور می رویم و با افتخار برای فوتبال ایرانی انرژی صرف می کنیم و برای تیم محبوب خود هورا می کشیم. فوتبالی که با تمام زشتیهای خود، برای خیلی از فوتبالدوستان وطنی ارزشی به مراتب بالاتر از مهمترین رقابت های فوتبالی دنیا دارد. لیگی که حس نوستالژی فوتبالی ما را زنده کرده و یادآور خاطرات به یاد ماندنی از فوتبال کشورمان در ذهنمان است.

 

لیگ چهاردهم شروع برخی اتفاقات نو و تازه هم هست. دو اتفاق که نسبت به ۱۳ دوره لیگ گذشته، مشخصا پر رنگ ترین تغییرات هستند. یکی مثبت و دیگری ظاهرا منفی. افزایش نرخ تبلیغات محیطی(تا چند برابر) و تیلیغات دور زمین و به طبع آن بالا رفتن سود باشگاه ها اتفاق مثبتی است که حتی در حیات یک باشگاه ایرانی نقش مثبتی ایفا می کند. به امید روزی که حق پخش تلویزیونی نیز با نرخ واقعی به باشگاه ها تعلق بگیرد، مبلغ هنگفتی که حق تیم های ایرانی، بخصوص استقلال و پرسپولیس با خیل عظیم هوادار و بیننده تلویزیونی است و میتواند مشکلات مالی هر دو باشگاه را به طور کامل رفع کند.

اما فروش بلیت الکترونیکی را می توان اتفاق منفی لیگ جدید قلمداد کرد! اتفاقی که انتظار می رفت رفته رفته انجام شود، به یکباره و بدون اینکه فرهنگ استفاده از آن همه گیر شده باشد به صورت “اجبار” در آمد! در واقع زین پس هیچ بلیتی در استادیوم فروخته نمی شود و تماماً به صورت اینترنتی پیش فروش می شود. این تصمیم عجولانه مطمئنا از تعداد حضور هواداران در استادیوم آزادی کم می کند. حتی کمتر از فصل گذشته! هوادارانی که با استقبالشان از جام کم اهمیت شهدا نشان دادند اگر شرایط فراهم باشد هنوز فوتبال را می پرستند، حتی نوع ایرانی اش را!

اینک که صحبت از کمبودها و نیازهای لیگ کشور شد، لازم است یکبار دیگر به حق حضور بانوان ایرانی در استادیوم ها اشاره کنیم. به امید روزی که بانوان فوتبالی ایران زمین نیز بدون هیچ مانعی اجازه حضور و تشویق تیم مورد علاقه ی خود را پیدا کنند. این امر مستلزم مساعدت مسئولین و همچنین همکاری آقایان هوادار است.  به واقعیت پیوستن آن شدنی است و این قضیه “تابو” ، نشدنی و حرام نیست!

 

لیگ با تمام کم و کاستی، با تمام پیشرفت ها و درجا زدن هایش در آستانه ی شروع شدن است!
دیدن دوباره پیراهن مقدس استقلال و سلامی دوباره به صلابت و شکوه آبی، برای ما آبی دلان، هواداران پر افتخارترین تیم ایرانی در آسیا، حتی از دیدن جام جهانی با آن عظمت هم شیرین تر است.

 

و امروز انتظارها به پایان می رسد و استقلال مدل جدید را خواهیم دید. استقلالی که برای فصل جدید شرایط ویژه ای را تجربه می کند، لذا نگاه هوادار و نوع حمایت از این تیم نیز بدلایل زیر باید خاص باشد :

 

۱- از طرفی عدم درخشش تیم در فصلی که گذشت(پس از قهرمانی در فصل دوازدهم) هوادار تیم را کم صبر کرده و توقع آبی دلان از تیم در فصل جاری، موفقیت و صرفاً قهرمانیست. این مسئله ایست که کار را برای کادر فنی و بازیکنان سخت و حساس می کند. اما آبی دلان در کنار حمایتی که از تیم انجام میدهند باید توقعات منطقی و به جایی داشته باشند. تیم در تمام سطوح تغییرات زیادی داشته و موفقیت در طولانی مدت بر موفقیت کوتاه مدت ارجحیت دارد.

 

۲- در هفته های اخیر اتفاقات ناراحت کننده و مشمئز کننده ای از طرف مهره های طرد شده ی تیم رخ داده که فقط و فقط هدف از ایجاد آن ها بر هم زدن تمرکز تیم در آستانه شروع لیگ است. اتفاقات و اتهامات بی پایه و اساسی که علیه سرمربی تیم مطرح شده ولی طبق معمول هیچ کدام به طور مستند و موثق تایید و اثبات نشده و رو سیاهی به ذغال می ماند! اتهاماتی که از جانب “نان به نرخ روز خورهایی” چون رحمتی، نکونام و اکبرپور مطرح و از جانب برخی رسانه ها (به خصوص روزنامه ضد استقلال خبر ورزشی در رأس) منعکس و تشدید شده تا موفقیت استقلال در فصل نقل و انتقالات و آرامش در کادر مدیریتی، فنی و بازیکنان تیم لوث شود. دوری از استقلال چقدر برای برخی آقایان سخت و گران تمام شده که برای تسکین درد و ناراحتی خود به چنین اعمال سخیفی روی آورده اند.
اما هوادار آگاه استقلال، بی توجه به این بازیهای رسانه ای، در همه حال از تیم خود و سرمربی کاربلد آن به عنوان سکاندار تیم حمایت می کند.

در مورد امیر قلعه نوعی همین یک جمله بس که: “پشت سر افرادموفق همیشه حرف هست”. امیر با اختلاف بسیار، پر امتیازترین و پر افتخارترین مربی ایرانی لیگ برتر است؛ او سالهاست که به طور پیاپی موفقیت کسب می کند و حسودان و بدخواهانش هم به همین سرعت اتهامات را سمتش روانه می کنند. با وجود داشتن دشمنان متعدد و پر نفوذ، اما دریغ از یک اتهام که ثابت شده باشد! برعکس خیلی از مربیان دیگر لیگ…

آبی دلان به مربی موفق و محبوب خود وفادار و او را از افتخارات خود می دانند. داشتن “امیر” یا کاراکتری مثل امیر و حتی چند سطح پائین تر، آرزوی هواداران تمام تیمهای دیگر ایرانیست. ما قدر داشته هایمان را می دانیم و از داشتن شخصیتی مثل قلعه نوعی در تیم به خود میبالیم.

 

۳- میانگین سنی تیم پائین آمده! امیر قلعه نوعی در فصل جدید و با خرید بازیکنان جوان، میانگین سنی تیم را پائین آورده است. فراموش نکنیم سال ۸۲ نیز امیر هدایت استقلال را بر عهده گرفت و با جوانگرایی و ریسک بالا، عصر نوینی از تاریخ باشگاه را استارت زد که نتایج آن کسب قهرمانیهای متعدد در لیگ برتر و جام حذفی بود. همان تیم در اثر تغییرات مثبت نسل جدیدی را شکوفا کرد و شکل دهنده یک استقلال متفاوت شد، بازیکنان جوان آن تا سالها تیم را بیمه کردند و در نتیجه استقلال هم اینک پر امتیازترین تیم مجموع ۱۳ دوره ی لیگ برتر است. پس از گذشت بیش از یک دهه، باز هم امیر قلعه نوعی سردمدار تغییر و تحول در تیم شده. تغییراتی که آینده درخشانی برای باشگاه رقم خواهد زد.

منتهی این جوانگرایی باید با حمایت من و توی هوادار همراه شود. آبی دلان این فصل باید صبر و حوصله زیادی را چاشنی حمایت خود از تیم کنند. به تیمی که تغییرات زیادی داشته و این تغییرات در راستای جوانگرایی بوده، برای هماهنگ شدن و به مرز پختگی رسیدن باید فرصت داد. لذا در اولین گام، برای نتیجه گرفتن عجول نباشیم!

 

پس “آبی دلان” ، هواداران تیم، با کوهی از انگیزه و انرژی مثبت سکوهای ورزشگاه را به لرزه در آورده و به گونه ای از تیم خود حمایت میکنیم تا با گام های استوارِ “سربازان آبی”، یکبار دیگر لیگ برتر را مقابل صدرنشین جدول ادوار لیگ وادار به تعظیم کنیم.  فقط چند ساعت تا رونمایی از استقلال دوست داشتنی… برای دیدن پیراهن مقدس و باشکوه استقلال لحظه شماری می کنیم. سلام دوباره به فوتبال، سلام به استقلال!

تـبـلـیـغـات

انجمن های گفتگوی آبـی دلان


اسکـوربـورد آبـی دلان

نویسندگان سایت

دسته بندی موضوعی

آخرین مطالب سایت

نظر سنجی

نظر شما در مورد طراحی صفحه اول سایت آبی دلان چیست؟

View Results

Loading ... Loading ...

محبوب ترین تاپیک های انجمن های آبی دلان

Login Author

جستجو در سایت

جستجوی تاریخی مطالب سایت

اکتبر 2017
ش ی د س چ پ ج
« سپتامبر    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
افراد آنلاین : 0
تعداد کل مطالب : 465
بازدید کل : 1940758